FANDOM


HTMLEdytuj

HTML (ang. HyperText Markup Language, pol. język znaczników hipertekstu) – dominujący język wykorzystywany do tworzenia stron internetowych. Pozwala opisać strukturę informacji zawartych w dokumencie nadając znaczenie poszczególnym fragmentom tekstu (formując linki, nagłówki, akapity, listy, itp.) oraz osadzić w tekście dodatkowe obiekty np. statyczne grafiki, interaktywne formularze, dynamiczne animacje. W składni języka HTML wykorzystuje się znaczniki opatrzone z obu stron nawiasami ostrokątnymi.

Język HTML umożliwia, do pewnego stopnia, zdefiniowanie sposobu wizualnej prezentacji dokumentu w przeglądarce internetowej, a także osadzanie ciągów instrukcji języków skryptowych, wpływających na zachowanie przeglądarek lub innych parserów HTML. Zaleca się zrezygnowanie z wykorzystywania znaczników opisujących wygląd strony na rzecz kaskadowych arkuszy stylów CSS.

Ważną cechą języka, która wyraźnie przyczyniła się do rozpowszechnienia sieci WWW jest niezależność od systemu operacyjnego oraz parametrów sprzętowych komputera, na którym strony te będą oglądane.

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

W 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracujący dla ośrodka naukowo-badawczego CERN, stworzył prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – ENQUIRE. System wykorzystywano do organizowania i udostępniania dokumentów związanych z badaniami naukowymi. Rewolucyjność pomysłu polegała na tym, że użytkownik, posługując się odnośnikami, mógł z jednej lokalizacji przeglądać dokumenty fizycznie znajdujące się w innych miejscach na świecie.

W 1989 Berners-Lee i inżynier oprogramowania CERN Robert Cailliau przedstawili równolegle dwie propozycje hipertekstowych systemów informacyjnych opartych na sieci Internet. Oba projekty cechowała podobna funkcjonalność. Rok później opracowali wspólną propozycję zaakceptowaną przez CERN – projekt WorldWideWeb (W3). [edytuj] Pierwsza specyfikacja [edytuj]

Pierwsza, publicznie dostępna, specyfikacja języka HTML, nazwana HTML Tags (pol. Znaczniki HTML), została zamieszczona w Internecie przez Bernersa-Lee w 1991. Zawiera 22 znaczniki, tworzące początkowy, prosty szkielet HTML-a. Trzynaście z tych elementów istnieje do tej pory w specyfikacji HTML 4.

HTML został napisany w oparciu o język SGML, jednak nie posiadał formalnej definicji w SGML-u. Sytuacja zmieniła się w połowie 1993, kiedy organizacja IETF opublikowała pierwszą propozycję specyfikacji języka HTML autorstwa Bernersa-Lee i Dana Connolly – Hypertext Markup Language (HTML) Internet-Draft (pol. szkic) – zawierającą opis gramatyki w postaci SGML Document Type Definition (pol. definicja typu dokumentu). Opierając się na tym dokumencie twórcy przeglądarek eksperymentowali z HTML-em modyfikując atrybuty istniejących już znaczników oraz dodając całkowicie nowe. Szkic wygasł sześć miesięcy później, ale był znany z obsługiwania specyficznych dla przeglądarki NCSA Mosaic znaczników, służących do wstawiania obrazków. Fakt ten odzwierciedlał filozofię IETF bazowania przyszłych standardów na prototypach, które odniosły sukces. Podobnie Dave Raggett pod koniec 1993 w swoim szkicu HTML+ (Hypertext Markup Format) sugerował standaryzację już zaimplementowanych znaczników np. związanych z tworzeniem tabel i formularzy.

Po wygaśnięciu szkiców HTML i HTML+ na początku 1994 organizacja IETF wydzieliła HTML Working Group, która w 1995 stworzyła HTML 2.0 – pierwszą oficjalną specyfikację języka HTML, traktowaną jako standard i podstawę przyszłych implementacji kolejnych wersji HTML-a. Specyfikacja HTML 2.0, opublikowana w 1996 jako Request for Comments, zawierała pomysły zarówno ze szkicu HTML jak i HTML+. "HTML 1.0" nigdy nie istniał. Oznaczenie 2.0 zostało nadane w celu odróżnienia nowej specyfikacji od wcześniejszych szkiców.

Dalszy rozwój HTML-a pod pieczą IETF przeciągał się ze względu na konflikt interesów. Od 1996 specyfikacje HTML rozwijane były z udziałem komercyjnych producentów oprogramowania przez organizację World Wide Web Consortium (W3C). W 2000 HTML stał się międzynarodowym standardem (ISO/IEC 15445:2000). Ostatnia specyfikacja języka HTML to opublikowana w 1999 przez W3C – HTML 4.01. Jej błędy zostały poprawione przez erratę opublikowaną w 2001.

Do najpopularniejszych przeglądarek należą: Internet Explorer, Mozilla Firefox, Opera, Safari i Netscape. Jednak oprócz nich istnieje również wiele innych.

Historia wersjiEdytuj

Wersje HTML-aEdytuj

Standard HTML 3.0 został przedstawiony IETF przez Dave'a Raggeta i W3C w kwietniu 1995 r. Zawierał znaczną część funkcjonalności HTML+ Raggetta np. obsługa tabel, oblewanie tekstem obiektów, wyświetlanie skomplikowanych wyrażeń matematycznych. Pomimo faktu kompatybilności z HTML 2.0, był zbyt złożony (jak na owe czasy), aby go zaimplementować. Producenci przeglądarek optowali tylko za częścią nowego standardu, ale zaimplementowali inne znaczniki, które chętnie widzieliby w specyfikacji. Z uwagi na brak obsługi ze strony przeglądarek prace nad wersją 3.0 zostały przerwane.

HTML 3.1 nigdy nie został oficjalnie zaproponowany. Światło dzienne ujrzała za to kolejna wersja HTML 3.2 (nazwa kodowa: Wilbur), w której zrezygnowano z wielu rozwiązań zastosowanych w HTML 3.0 na rzecz nowych znaczników i atrybutów wykorzystywanych już przez przeglądarki Netscape i Mosaic.

14 stycznia 1997: HTML 3.2, opublikowany jako rekomendacja W3C.

IETF także nie miała szansy zatwierdzić HTML 3.2. Pracująca nad tą wersją grupa HTML Working Group została zamknięta we wrześniu 1996 r.. Ostatecznie wersja 3.2 została opublikowana jako pierwsza rekomendacja W3C w 1997 r. Obsługa wyrażeń matematycznych zapoczątkowana w HTML 3.0 po kilku latach doczekała się własnego standardu – MathML.

18 grudnia 1997: HTML 4.0, opublikowany jako rekomendacja W3C. Zaoferowany w trzech typach:

  • Strict, w którym używanie elementów uznanych za przestarzałe jest zabronione.
  • Transitional, w którym używanie elementów uznanych za przestarzałe jest dopuszczalne.
  • Frameset, w którym dopuszczone są głównie elementy związane z ramkami;

HTML 4.0 (początkowa nazwa kodowa "Cougar") również zawierał wiele elementów specyficznych dla przeglądarek, lecz jednocześnie starał się uporządkować standard poprzez oznaczenie części znaczników jako przestarzałe, zalecając wycofanie ich z powszechnego użycia. Fakt spowodowany był próbą oddzielenia warstwy logicznej struktury dokumentu od warstwy jego prezentacji, wykorzystując dołączane kaskadowe arkusze stylów (CSS). HTML 4.0 okazał się jedynie częściowym sukcesem w dziedzinie standaryzacji, gdyż wsparcie dla CSS w większości przeglądarek było przez wiele lat niepełne. Niekompatybilność przeglądarek ze standardem staje się jednak z czasem coraz mniejsza. Drobne korekty specyfikacji HTML 4.0 zostały opublikowane bez zmiany numeru wersji standardu, jednak kolejne poprawki przyczyniły się do powstania HTML 4.01.


Wersje XHTMLEdytuj

XHTML jest oddzielnym, nowym językiem skonstruowanym na bazie HTML 4.01 przy użyciu XML 1.0. Jest dalej rozwijany:

  • XHTML 1.0, opublikowany 26 stycznia 2000 jako rekomendacja W3C; w późniejszym czasie skorygowany i opublikowany ponownie 1 sierpnia 2002. Oferuje trzy typy z HTML-a 4.0 oraz 4.01. Przystosowany do standardu XML, czego skutkiem są dodatkowe drobne restrykcje w języku.
  • XHTML 1.1, opublikowany 31 maja 2001 jako rekomendacja W3C. Bazuje na XHTML 1.0 Strict, zawiera jednak pewne korekty. Może być dostosowywany poprzez użycie modułów opisanych w Modularyzacji XHTML, opublikowanej 10 kwietnia 2001 jako rekomendacja W3C.
  • XHTML 2.0 w dalszym ciągu figuruje jako szkic. XHTML 2.0 nie jest kompatybilny z XHTML 1.x, dlatego też można go scharakteryzować jako nowy język powstały z inspiracji XHTML-em, niż traktować go jako uaktualnienie XHTML-a 1.x.
  • XHTML 5, który jest aktualizacją XHTML-a 1.x, jest zdefiniowany wraz z HTML-em 5 w szkicu HTML 5.

WspółczesnośćEdytuj

Podsumowując, HTML 4.01 uporządkował różne niekompatybilne implementacje tego języka w jedną, spójną specyfikację bazującą na SGML-u. XHTML 1.0 przeniósł tę specyfikację na nowy grunt – standard XML. Kolejna wersja, XHTML 1.1, korzysta z modularnej natury XML-a, dzieląc specyfikację na wiele segmentów.

XHTML 2.0 jest powrotem do korzeni pod względem idei semantycznego kodu, w przeciwieństwie do 1.0 wnosi wiele radykalnych zmian i zrywa z kompatybilnością wsteczną. Jednak ta droga rozwoju została ostatecznie uznana za nietrafioną i rozwój XHTML 2.0 został zarzucony na rzecz HTML 5, nad rozwojem którego trwają obecnie intensywne prace. edytuj Komponenty języka HTML

Język HTML składa się z kilku kluczowych komponentów:

  • znaczników (i ich atrybutów),
  • typów danych,
  • referencji znakowych,
  • odwołań w postaci encji,
  • deklaracji typu dokumentu.

Znaczniki (tagi)Edytuj

Znaczniki stanowią podstawowy komponent języka HTML. Charakteryzują je dwie cechy: atrybuty i zawartość. Każdy atrybut i zawartość musi spełniać określone wymagania, aby dokument został poprawnie zwalidowany pod kątem zgodności ze standardem. Znacznik zwykle rozpoczyna się znacznikiem otwierającym (np. <nazwa-znacznika>), a kończy znacznikiem zamykającym (np. </nazwa-znacznika>). Atrybuty elementu są zawarte w znaczniku otwierającym (po nazwie znacznika), natomiast zawartość umieszczana jest pomiędzy znacznikiem otwierającym i zamykającym. (np. <nazwa-znacznika atrybut="wartość">zawartość</nazwa-znacznika>). Niektóre elementy, np. , nie posiadają zawartości, a także znacznika zamykającego.

W nomenklaturze polskiej, dotyczącej języka HTML, słowa element używa się do określenia grupy:

  • znacznik otwierający,
  • atrybuty,
  • zawartość,
  • znacznik zamykający.

Słowami znacznik określa się znacznik otwierający (wraz z zamykającym) w znaczeniu elementu składni języka HTML, np. "Do wyszczególnienia paragrafów wykorzystuje się znacznik

". Niektórzy słowa element używają zamiennie ze słowami znacznik lub tag. Niektóre elementy nie wymagają znaczników końcowych (np. odpowiadający za nowy akapit) lub ich nie mają (<img> wstawiający obrazek lub łamiący linię). Poniżej przedstawione są różne typy znaczników języka HTML. a to link do Wikipedii. edytuj Edytory HTML

Strony HTML-a można tworzyć na wiele sposobów. Obecnie większość stron HTML jest tworzona dynamicznie przez skrypty w różnych językach programowania (PHP, Perl, Java, ASP i wiele innych). Można też napisać dokument ręcznie za pomocą dowolnego edytora tekstowego (takiego jak Emacs, vim, czy nawet zwykły Notatnik pod Windows) lub jednego z wielu specjalnie do tego przystosowanych edytorów HTML, takich jak Adobe Dreamweaver, Pajączek czy Quanta.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki